Basisprincipes voor toegangscontrole: kaarten en lezers

De meest gebruikte toegangskaart ter wereld is een proximity-kaart. Proximity-kaarten bevatten een computerchip die radiofrequentie-energie van de lezer ontvangt en de processor verzendt het kaartnummer naar de lezer . Deze kaarten hebben echter beperkingen. Ze verzenden op een laag, beperkt frequentiebereik en hebben geen extra beveiligingsfuncties zoals tweerichtingscommunicatie, geheugenruimte en verwerkingskracht voor andere toepassingen. De gegevens worden ook ongecodeerd verzonden, waardoor ze gevoeliger zijn voor aanvallen.

Smartcards zijn enkele van de nieuwere technologie├źn in de toegangscontrolesector. Dit kunnen contact- of contactloze smartcards zijn. Een contact-smartcard bevat een ingebouwde microprocessor-chip. Deze worden meestal gebruikt voor logische toegang: beveiligde computeraanmelding, gegevensversleuteling of ondertekening van documenten als PKI erbij betrokken is. Een contactloze smartcard is in wezen een mini-computer. Het bevat een microprocessor, geheugen, softwareprogramma's, beveiliging en meer. Het haalt zijn kracht uit elektromagnetische radiogolven van de lezer, vergelijkbaar met proximity-kaarten. Aangepaste kaartnummerformaten kunnen worden gebruikt om het standaard 26-bits formaat te verlengen. Dit voegt een beveiligingslaag toe, maar zorg ervoor dat uw lezer aangepaste of niet-standaardindelingen kan beheren.